< Terug naar Over ons


Geschiedenis

Toen ik op een leeftijd kwam dat er een beroepskeuze gemaakt moest worden, wilde ik het liefste in een winkel gaan werken. Dat was volgens ouders en leerkrachten onder mijn niveau en ik ging iets anders doen wat ik ook leuk vond: De laboratorium school. Lekker crea bezig zijn met reageerbuisjes. Na de opleiding heb ik drie jaar gewerkt als analiste. Daarna ging ik een nieuwe uitdaging aan door longfunctieassistente te worden. Het was een supergave tijd.

Tijdens het werken ging ik een opleiding doen voor coupeuse. Ik had altijd al mijn eigen kleding willen maken en ik zag daar toekomst in als thuiswerkende moeder. In 1988 haalde ik mijn diploma en kreeg ik mijn eerste dochter. Ik deed wat verstelwerk en kleine opdrachtjes tot we verhuisden naar Zoetermeer in 1991. Daar ben ik direct begonnen met naailes op zolder. Dat bleek ideaal in een nieuwbouwwijk vol met jonge moeders die wel kleding wilden leren maken. Behalve naailes gaf ik ook diverse creatieve workshops en kinderfeestjes.

1995

Mijn zus nam me mee naar quiltles, dat was weer eens heel wat anders. Natuurlijk werd ik direct besmet met het quiltvirus. Ik was zo enthousiast dat ik het liet zien op de naailes. Van het een kwam het ander en zo ging ik ook quiltles geven en dan vooral met de naaimachine. Jarenlang gaf ik daarna thuis naailes- en quiltlessen. Ondertussen emigreerde mijn zus naar Canada.

1999

Aan het eind van elke cursus gaf ik in Zoetermeer een "show & tell”. We maakten er altijd een leuke avond van. Tijdens de slotavond in 1999 was mijn zus uit Canada over en nam een quilt mee die zij had gemaakt. Deze quilt had zij niet zelf doorgequilt, maar dat had ze laten doen. Van die mogelijkheid had ik nog nooit gehoord! In dat jaar waren mijn ouders 40 jaar getrouwd. Zij wilden dat feest vieren in Canada, zodat mijn zus en haar gezin erbij konden zijn. Ik nam toen drie quilts mee in mijn koffer en bracht die naar een longarmquiltster, een kennis van mijn zus. Drie weken later ging ik terug naar huis met doorgequilte quilts.


Eenmaal weer thuis besefte ik wat een luxe dat was en hoe graag ik ook zoiets in Nederland wilde! Er bleek nog niemand in Europa zo’n machine te hebben. Ja toch wel, in België stond er één in een oude aardappelschuur. Hij werd gebruikt om beddenspreien te maken. Nog van die ouderwetse met heel dikke stijve tussenvulling en een groot raster erdoor, ook wel ‘shell patroon’ genaamd. Het patroon volgden ze met een pen in houten mallen. Na een bezoek aan dit bedrijf was ik compleet verliefd. De eigenaresse vroeg of ik deze machine niet wilde kopen. Zij had er geen zin meer in. Daar hoefde ik niet lang over na te denken. En zo startte ik op 1 januari 2000 mijn eigen bedrijf!

2000

Ik besefte hoe moeilijk het was om een longarmmachine van 4,5 meter lang te plaatsen. Gelukkig vond ik een lege garage naast mijn ouders. Een prima start, maar in de zomer was het er heet, heel heet en in de winter heel erg koud. De olie in de machine liep er in de zomer uit en in de winter moest ik eerst de machine warm laten lopen. Dit was geen ideale situatie. 

2001

We verhuisden de longarm naar de zolder van ons rijtjeshuis en stopte ik met de naailessen. Quiltles gaf ik ondertussen overal door het land en vooral in Den Haag in The Border.

Doordat ik als eerste van Europa begon, kon ik nergens les krijgen of technische hulp. Met behulp van video’s leerde ik de kneepjes van het vak. Na een aantal jaren ging ik op les in Amerika om steeds van het nieuwste op de hoogte te blijven.

Het machinale quilten mocht steeds meer en langzaam werd ik en het longarmen bekend in Nederland. Omdat ik thuis werkte, kon ik veel meer quilten en tijd besteden aan de opdrachten. Anja kwam al snel bij me werken. Het leek allemaal ideaal maar de zolder werd snel te klein.

2005

We verhuisden met het hele gezin naar een woon/werken-pand. Beneden 70 m2 werkruimte, wat was dat groot! Er kwamen steeds meer dubbelbrede stoffen, tussenvullingen en garens. We gingen meer op beurzen staan.

2010

We schaften een tweede machine aan, de APQS. Ik volgde cursussen voor het werken met de computer op de longarm en we konden steeds meer opdrachten aan. Het bedrijf groeide gestaag. De APQS gaf veel problemen. Ik besloot de APQS te verkopen en een tweede gammil te kopen met computer. Dat was fantastisch, wat een geweldige ontwikkeling. Ik ging weer op cursus in Amerika en leerde veel nieuwe methodes.

2015

In april kwam Bernina uit met een longarm en werd ik ambassadeur van de Q24. Trots was ik dat ik uitgekozen werd en eigenaar mocht worden van een spiksplinternieuwe longarmmachine. Ik verkocht de Gammil zonder computer en ging verder met de Bernina.

Toen we 15 jaar bestonden hadden we al een groot team. Het werd steeds lastiger om in de 70 m2 alle werkzaamheden te doen. We werkten met teveel mensen in een te kleine ruimte.

2017

Wat was ik blij toen ik een gedeelte van de boerderij te huur zag daar waar we nu zitten. In de zomer verhuisden we naar de Rokkeveenseweg. Aanvankelijk huurden we de benedenverdieping. Daar stonden twee longarmmachines en in een andere ruimte de stoffen.

Binnen een half jaar besloten we de bovenverdieping erbij te huren. De Gammill longarm kon niet naar boven en dus besloten we deze te verkopen en boven met 3 Bernina longarmmachines verder te gaan. Wat een rijkdom; plaats voor de machines, een kantoor en ruimte voor Sewezitafels voor alle naaiklussen en het biezen van de quilts. In de ruimte van de winkel beneden konden we nu een cursusruimte maken.

2018 

In de zomer besloten we ook 110 cm brede stoffen te gaan verkopen en meer fournituren. Ook de Mettler garens breidden we uit. We werden een echte quiltwinkel.

2020

Nu, 20 jaar na het zetten van mijn handtekening bij de kamer van koophandel, mag ik zeggen dat we uitgegroeid zijn tot een prachtige quiltwinkel met een groot atelier en ook weer tot mijn grote plezier een mooie lesruimte. Daar waar ik zoveel jaar geleden mee begon is ook weer terug en daar heb ik veel plezier in. Het is heerlijk om een winkel te hebben, les te mogen geven en op de longarmmachines te mogen quilten.